ฝนตก ออกไปแรดไม่ได้ ยังมาเจอโรคจิต กวนทีน

สวัสดีครับ ตอนนี้ฝนตกแหมะๆ ติดอยู่กับบ้าน ออกไปไหนไม่ได้ T_T แถมซวยสุดๆ โดนไอ้โรคจิตโทรมาถึงบ้าน มาๆ จะเล่าให้ฟัง

โทรศัพท์: กริ๊งงงงงงงงงงงงงงงง
ผม: สวัสดีครับ
โรคจิต: เอ่อ โทษทีครับที่นั่นที่ไหน (เริ่มแรกยังพูดดีๆ)
ผม: ร้าน……… (บอกชื่อร้านไป)
โรคจิต: งั้นเหรอครับ เอ่อแล้วพี่เป็นเจ้าของร้านรึเปล่าครับ
ผม: ใช่ครับ มีธุระอะไรเหรอครับ (เริ่มเอะใจ)
โรคจิต: เอ่อ…. (แมร่ง เอ่อ นานมาก เสียงกระเส่าๆ แสรดดดดดดด)
ผม: พี่พูดให้มันเหมือนคนปกติได้มั้ย (เริ่มรู้สึกแปลกๆ แต่ก็อยากรู้ว่าไอ้ห่านี่มันจะเอา อะไรมัน)
โรคจิต: ขอพูดตรงๆได้มั้ยครับ (เริ่มเหี้ยละ)
ผม: เอาดิ (กรูก็อยากรู้มึงจะพูดไร 555)
โรคจิต: พี่พอจะมีเบอร์ sideline มั้ยครับ อ่าาาา
ผม: อึ้ง -*-
โรคจิต: ผมถามจริงๆครับ
ผม: ไม่มีโว้ย มึงจะบ้าเปล่า แล้วนี่ไปเอาเบอร์โทรบ้านกูมาจากไหน @#$%^ (เริ่มด่ามันแล้ว แต่นึกขึ้นได้ว่าเค้าบอกไม่ให้ด่า พวกโรคจิตเนี่ย เดี๋ยวมันจะได้ใจ)
โรคจิต: แล้วผมจะทำไงดีครับ (แสรด กรูจะไปมึงเรอะ นอนชักxxx ไปดิวะ)
ผม: ไม่รู้ มึงก็ไปเปิดหาใน internet เอาแล้วกัน
โรคจิต: เล่นไม่เป็นทำไงดีครับ
ผม: กรูจะไปรู้มรึงเรอะ

จากนั้นก็วางแม่งทิ้งเลย เฮ้อ สังคม! แปลกๆนะครับ คนเดี๋ยวนี้ ไม่รู้มันเป็นไรกันไปหมด มีแต่พวกเพี้ยน จิตไม่สมประกอบ แต่ว่า ผมก็คิดไปไกลกว่านั้นหน่อย บางทีมันอาจจะเป็น ขโมย ก็ได้ โทรมาสอบถามนู่นนี่ ให้แน่ใจว่ามีคนอยู่บ้าน หรือไม่อยู่ พวกคนสมัยนี้ไว้ใจไม่ค่อยได้ ยังไงก็ฝากระวังตัวกันทุกคนด้วยละกัน !-__-

ปล. เดี๋ยวไปอัพเดทไอ้ที่มีสาระต่อดีกว่า